Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιχνίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιχνίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Αυγούστου 2014

Τα καλοκαίρια μου



Τι θυμάμαι από τα παιδικά κι εφηβικά μου καλοκαίρια στην Αθήνα:

Το Rocket της ΕΒΓΑ και το Σικάγο της ΔΕΛΤΑ.
Μια φέτα γλυκό καρπούζι.
Τις φωτιές του Αϊ Γιαννιού, Σωκίων με Θειρών.
Τις ποδηλατάδες στη Ζωοδόχο Πηγή.
Τα πεντόβολα στα σκαλάκια της Λίλης.
Το λάστιχο.
Το (λιτό) σουβλάκι του Ζαχαρία στη Νέα Ελβετία.
Τις τηγανιτές πατάτες με τη φέτα.
Τα πετροκέρασα και τα ροδάκινα σε τελάρα από την Έδεσσα.
Το φρυγανισμένο ψωμί με λάδι και ρίγανη από τη γιαγιά μου.
Τις παραστάσεις συνοδεία με γρανίτα φράουλα στο Παρκ.
Τις πλατφόρμες της μαμάς μου.
Τις στάμπες της Μανίνας στα λευκά μου μακώ.
Το μπισκοτόγλυκο ή μωσαϊκό ή κορμός (κοπιάστε).
Την συμπυκνωμένη βυσσινάδα της ΗΒΗ.
Την Αίγινα να φαίνεται από την ταράτσα του σπιτιού μου.
Το γαλάζιο μου μαγιώ.
Το ψάθινο καπελάκι μου.
Τα σαμπώ.
Τα συγκρουόμενα στο Λουνα Παρκ.
Τις μεσημεριανές σιέστες των γονιών μου, την μισόκλειστη πόρτα στην κρεβατοκάμαρά τους.
Τα αγόρια της γειτονιάς με μια μπάλα στα πόδια.
Τα σκισμένα γόνατα.
Κάποια Μουντιάλ.
Κάποια χτυποκάρδια.
Τα «παπάκια» να μαρσάρουν στο πάρκο.
Τα μπλεγμένα δάκτυλα στις ταινίες στην (παλιά) Αρκαδία.
Κάποια φιλιά.
Τη Βουλιαγμένη και το Λυκαβηττό.
(Κι άλλα φιλιά).
Το Ροντέο στην παραλιακή.
Το πρώτο μου φραπόγαλο στο Λέντζο.
Τις πρώτες μας μπύρες στη Δεξαμενή.
Τη Βερόνα.
Τα φλιπεράκια.
Τη Φατσέα και το Βυζάντιο (πλατείες χοτ σποτ της εποχής).
Το Άλσος Παγκρατίου.
Τον Κίτρινο Σκίουρο.
Την Μπατίντα ντε Κόκο.
Τα κρυμμένα μου τσιγάρα.
Την αθωότητα (που ξεθώριασε) στις φωτογραφίες εκείνης της εποχής.
Εμένα ως άλλη.
Γυμνασιοπαιδο ;)



Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013

Καλοκαιρινές Εικόνες [10]



Εύβοια, Λευκαντί. Μισό καλοκαίρι διακοπές στη θάλασσα. Τότε που υπήρχαν μόνο 4 ξενοδοχεία και 20 σπίτια, ή τουλάχιστον τόσα εγώ θυμάμαι. Πρώτος όροφος δωμάτια, ισόγειο εστιατόριο. Ολόκληρα ταψιά από γεμιστά έπεσαν υπέρ πατρίδος σε εκείνο το εστιατόριο. Μεσημεριανή σιέστα και μετά βουρ ξανά κάτω στη θάλασσα.  Η μάνα να φωνάζει «μην πάτε στα βαθιά», εμείς ένα αλαλούμ… Πόσα παιδάκια ακόμη στα ρηχά με μάνες που φώναζαν «τα μπρατσάκια σου».

Ο μπαμπάς κάθε Σαββατοκύριακο θαλασσόλυκος, να βάζει στοίχημα με τον εαυτό του ποιο βραχάκι θα φτάσει.  Ήρωας. Η μάνα, μικρό κορίτσι, να τον φωνάζει να γυρίζει πίσω.  Εκείνα τα καλοκαίρια, μια φωνή και μια αγκαλιά η μάνα, ένα μακροβούτι ο πατέρας, γεύση από γεμιστά και χωνάκι παγωτό, αλμύρα και ιώδιο,  ξεθωριασμένες φωτο με άγνωστα κοριτσάκια στο κάδρο… Η πεσμένη μου τιράντα σήμα κατατεθέν. Τα αδέλφια μου πιο αθώα από ποτέ. Η καπελαδούρα της μαμάς must της εποχής. 

Αχ, καλοκαιράκι μου… 


υ.γ. ύστερα από διάφορα μηνύματα που έλαβα, να ξεκαθαρίσω ότι εγώ φοράω το λευκό μαγιώ, γιαυτό "δεν μοιάζω πια" με το κοριτσάκι που αγκαλιάζει η μαμά μου ;)

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013

Γενάρης

Όταν ο Γενάρης έχει κέφια, ψυχή και βλέμμα γεμίζουν με ομορφιά. Εκεί που λες ότι είναι χειμώνας -κυριολεκτικά και μεταφορικά- ξαφνικά εμφανίζεται ένας γαλανός ουρανός με παιχνιδιάρικα σύννεφα που σε κάνει να χαμογελάς.  Κι από πίσω ο  Όλυμπος,  αγαπημένος και μεγαλοπρεπής.  Αναρωτιέσαι ακόμα γιατί τον επέλεξαν για κατοικία τους οι θεοί; 

Credits: Kat d' Athènes ®




Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

Καλοκαιρινές Εικόνες [8]

Στην παραλία, να έχει σηκώσει αέρας και να κυνηγάς ένα παρεό με πράσινα πουλιά και κόκκινα λουλούδια… Και να φεύγει τόσο μακριά που να χάνεται από τον φακό σου.

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2011

Καλοκαιρινές Εικόνες [3]

Ένα ψυγείο ΕΒΓΑ.  Τρία πιτσιρίκια κρεμασμένα από πάνω του. Κοντοκουρεμένα, μαυρισμένα, με σκισμένα γόνατα, γρατζουνισμένους αγκώνες.  Τρία ποδήλατα πεταμένα στο πεζοδρόμιο. Ο περιπτεράς - «κλείστε το ψυγείο» - σε σύγχυση όσο δίνει τα ρέστα από το περιοδικό/Ηondos/supermarket στην πελάτισσα. Το ψυγείο είναι ακόμη ανοικτό.

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Εκδρομή


Να πάρω το τοπι μου και το ψαθακι μου και να μπω σε ενα μπλε λεωφορειο να φυγω μακρια. Σαν παλια ελληνική ταινία. 

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Summertime μια χειμωνιάτικη νύχτα

Θέλω να σου ψιθυρίσω δυο λέξεις που αγαπώ.
Δίπλα σου γερμένη, το μέτωπο μου να ακουμπά το μπράτσο σου.
Τα δάχτυλα μου πλεγμένα στα δικά σου.
Το φιλί σου κορώνα στα μαλλιά μου.
Τα μάτια μου κλειστά, οι εικόνες μόνο δικές μου.
Και στα αυτιά μου μια μουσική, μια νέγρικη φωνή να γεννάει έρωτα, πόθο και παράπονο…
«Summertime» μια χειμωνιάτικη νύχτα.



One of these mornings
You're going to rise up singing
Then you'll spread your wings
And you'll take to the sky

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

'Manhattan: 4.33pm'


Director: Lizzie Oxby
"A daydream to remind me of the joy of the New York skyline. "Daydreams" is one of my ongoing projects incorporating a series of observational thoughts. Manhattan 4.33pm is the latest short film made with three photographic stills which I brought to life (35 secs)."

'Manhattan: 4.33pm' has been selected as a finalist in Raindance’s Welcome to the Extraordinary competition.