DENIM DREAMS 4

DENIM DREAMS 4

An exhibition by OZON RAW MAGAZINE 

@ μπορντ//ντε λό

Γιάννης Πετρής: "Timete Deum 2" @ bar tessera

Η ζωγραφική αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής, μέσα από σύγχρονες εικόνες παρμένες από τα media, τη μόδα ή το lifestyle, σε κενό χώρο, επαναπροσδιορίζει την έννοια του ''ωραίου'' ως προτύπου στην κοινωνία του σήμερα, της γενικευμένης αβεβαιότητας και της κρίσης των αξιών.

Ακουαρέλες αφαιρετικές, ρευστές και μονοχρωματικές, κολάζ που επανεξετάζουν τη σημασία των στοιχείων σε μια νέα σύνθεση-πραγματικότητα, με διάθεση υπερρεαλιστική και κάρβουνα με αναφορές στο ύστερο μπαρόκ, συνθέτουν την έκθεση με τίτλο «TIMETE DEUM 2».

Μία φράση σημειολογική που ορίζει τις ηθικές αξίες και εσωκλείει την αίσθηση του αιώνιου φόβου της ανθρώπινης ύπαρξης.

bar tessera - Κολοκοτρωνη 25 (Στοά Πραξιτέλους)

29/11 - 18/12/2010

TIMETE DEUM 2

bar teSSera * Κολοκοτρώνη 25 * Στοά Πραξιτέλους

50 χρόνια Φεστιβάλ

Περπατώ στην Τσιμισκή και μ’ ακολουθεί ένα βουητό μέσα στη λιακάδα. Μία πλημύρα ήχων που θυμίζουν «καλημέρα», «τι κάνεις;», «κατέβηκες Αποθήκη;», «Ολύμπιον στις επτά» σε διάφορες γλώσσες. Οι πιο όμορφες μέρες της πόλης είναι οι μέρες του Φεστιβάλ με τρελή λιακάδα. Ανάγνωση εφημερίδας στο Nτορέ, εσπρεσάκι στην παραλία, κάτι κρύο στο χέρι στο καφέ της Αποθήκης. Η Θεσσαλονίκη είναι η παλιά παραλία της και το λιμάνι της, αυτά την ξεχωρίζουν από οποιαδήποτε άλλη πόλη των Βαλκανίων. Εκεί στο λιμάνι της έχει στηθεί η μεγαλύτερη γιορτή του κινηματογράφου, εκεί θα απολαύσεις υπέροχες ταινίες μαζί με τους δημιουργούς τους, εκεί θα παρακολουθήσεις τα περισσότερα μάστερ κλας, εκεί θα χαζέψεις το ηλιοβασίλεμα αυτής της πόλης που είναι μαγικό. Μα το ωραίο με το Φεστιβάλ είναι ότι για μία εβδομάδα όλο το κέντρο αποκτά ζωή, μία ακόμη ζωή πέρα από των ντόπιων, των φοιτητών και των περαστικών που πάντα το περπατούν… Θα στήσεις αυτί και θα στοιχηματίζεις την εθνικότητα της παρέας στο δίπλα τραπέζι, αρκετές φορές θα εκπλαγείς ευχάριστα από την πολυχρωμία τους, τέσσερις πέντε άνθρωποι από ισάριθμους έτερους πολιτισμούς, που τους κουβαλούν στην τέχνη τους. Θυμάμαι κάποιες μέρες του φεστιβάλ με βροχή, δεν ήταν τόσο όμορφες όσο η σημερινή, η χθεσινή, η προχθεσινή.
Πάρε το αεροπλάνο κι έλα να με βρεις, κάπου την παραλία πίσω από τα μαύρα μου γυαλιά, θα διαβάζω εφημερίδα και θα παρακολουθώ το πολύχρωμο σεργιάνι, Ντορέ – Ολύμπιον – Αποθήκη…